Wirniki mały|Zestaw trzech wirników mały|Schemat złożeniowy wirnika Enigmy 1. Pierścień z nacięciami do przeniesienia obrotu między bębenkami za pośrednictwem mechanizmu zapadkowego 2. Kropka oznaczająca styk „A” 3. Pierścień alfabetyczny (czasami numeryczny) 4. Płaskie styki elektryczne 5. Okablowanie wirnika 6. Styk elektryczny w postaci pinu na sprężynce 7. Dociskany sprężyną pierścień dźwigni do ustawiania pierścienia alfabetycznego 8. Piasta 9. Karbowany pierścień do ręcznego ustawienia wirnika 10. Zębatka mechanizmu zapadkowego Wirniki (nazywane także bębenkami, rotorami lub walcami – po niemiecku Walzen) stanowiły serce maszyny szyfrującej Enigma. Miały one postać koła o blisko 10 cm średnicy, wykonanego z twardej gumy lub bakelitu z ułożonymi w kształt okręgu mosiężnymi pinami na sprężynkach z jednej strony i płaskimi stykami elektrycznymi z drugiej. Ułożenie pinów i styków jest takie samo, jak opis literowy na pierścieniu alfabetycznym wirnika – typowo 26 liter od A do Z. Gdy wirniki są ułożone jeden za drugim na wspólnej osi, piny jednego z nich stykają się z płaskimi stykami elektrycznymi sąsiedniego, zamykając obwód elektryczny. Wewnątrz wirnika znajdowało się 26 przewodów łączących zgodnie z założoną kombinacją piny z jednej ze stykami po drugiej stronie.