Jan Siuzdak (ur. 17 lipca 1898 w Hucisku, zm. 18 listopada 1942 na Zamku Hartheim) – polski prezbiter katolicki, krzewiciel oświaty i rozwoju gospodarczego wsi leżących na terenie gminy Wołkowyja (obecnej gmina Solina), Sługa Boży Kościoła katolickiego, męczennik.
Życiorys Pochodził z wielodzietnej rodziny zamieszkałej w Hucisku. Był synem Jakuba i Anny. Ukończył szkołę podstawową w Łańcucie i gimnazjum w Rzeszowie, a następnie odbył służbę wojskową w Wojsku Polskim. Studia podjął wstępując do seminarium duchownego. Ukończywszy Wyższe Seminarium Duchowne w Przemyślu w 1926 przyjął sakrament święceń kapłańskich. W 1931 skierowany został do administrowania parafią w Wołkowyi, której został proboszczem. Realizował powołanie inicjując działania aktywizujące środowisko pobliskich wiosek dekanatu Solina. Był inicjatorem budowy lokalnych dróg i szkół, organizatorem kwest na rzecz ich wyposażenia, a także zgodnie z głoszoną zasadą: „Trzeba nieść pomoc każdemu choremu człowiekowi, czy jest Żydem, czy Ukraińcem, czy Polakiem, bo to jest człowiek.” pomagał bezdomnym i chorym. Organizował dożywianie i kolonie dla dzieci ucząc odpowiedzialności za dobro wspólne, poszanowania drugiego człowieka i patriotyzmu. Podczas swojej posługi współpracował ze starostą leskim dr.