Zasada bezpośredniości – jedna z naczelnych zasad postępowania karnego, stanowiąca dyrektywę skierowaną do organów procesowychPostanowienie Sądu Najwyższego z dn. 6.06.2001 r., sygn. akt II KKN 96/01. W polskim postępowaniu procesowym składają się na nią zasada wyłączności rozprawy wynikająca z art. 410 k.p.k.Kodeks postępowania karnego Dz. U. z dnia 4 sierpnia 1997 r., czyli nakaz opierania orzeczeń sądu na podstawie całości materiału dowodowego zgromadzonego w trakcie rozprawy głównej oraz dwa aspekty: formalny i materialny. Aspekt formalny sprowadza się do tego, że organ procesowy powinien osobiście zetknąć się z materiałem dowodowym. Aspekt materialny nakazuje ustalać przebieg wydarzeń na podstawie dowodów pierwotnych, czyli pochodzących od źródła mającego bezpośredni kontakt z relacjonowanym faktem. Przeciwieństwem takich dowodów są dowody pochodne, czyli takie, które już przeszły przez kilka źródeł.