Wojna o niepodległość Angoli – konflikt trwający od 1961 do 1974 w Angoli, zakończony wyparciem Portugalczyków, oraz niepodległością Angoli. Z wojskami portugalskimi starły się przede wszystkim trzy największe grupy partyzanckie – Ludowy Ruch Wyzwolenia Angoli, Narodowy Związek na rzecz Całkowitego Wyzwolenia Angoli i Narodowy Front Wyzwolenia Angoli.
Geneza W latach 50. w Angoli rozpoczęła się nowa fala osadnictwa Portugalczyków. Polityka ta spowodowała niechęć ze strony Angolczyków, którzy zaczęli tworzyć organizacje niepodległościowe. W 1954 roku utworzony został Związek Ludności Angoli na czele którego stanął Holden Roberto. Organizacja skupiała członków plemienia Kongo i miała prozachodni oraz konserwatywny charakter. W 1956 z kolei powstał Ludowy Ruch Wyzwolenia Angoli (MPLA) z Agostinho Neto jako liderem. MPLA głosił hasła niepodległościowe i lewicowe, choć grupował wszystkie grupy etniczne, to większość jego członków wywodziło się z plemienia Mbundu. Obydwie grupy postawiły sobie za cel zbrojną walkę z kolonializatorem.