Wojna domowa w Angoli – konflikt trwający z przerwami od 1975 do 2002 w Angoli, zakończony zwycięstwem rządu Ludowego Ruchu Wyzwolenia Angoli (MPLA). Z wojskami rządowymi starły się grupy partyzanckie – Narodowy Związek na rzecz Całkowitego Wyzwolenia Angoli (UNITA) i Narodowy Front Wyzwolenia Angoli (FNLA), a także regularna armia RPA i Zairu.
Przebieg konfliktu wewnętrznego W latach 70 XX wieku w Angoli przejął Ludowy Ruch Wyzwolenia Angoli (MPLA). Potwierdzeniem tego wydarzenia było przejęcie kontroli nad stolicą kraju Luandą. Do pierwszych starć pomiędzy ugrupowaniami angolskiego ruchu wyzwoleńczego dochodziło jeszcze w trakcie wojny o niepodległość. Proces walki o władzę przyśpieszyła mająca miejsce w 1974 roku rewolucja goździków w Portugalii, która rozpoczęła dekolonizację i stopniowe wycofywanie się portugalskich jednostek wojskowych. Początkowo przywódcy ruchu oporu zadeklarowali chęć współpracy. Liderzy MPLA, UNITA i FNLA 5 stycznia 1975 roku spotkali się w Kenii i zgodzili się zatrzymać wzajemne starcia. Utworzono wówczas koalicyjny rząd przejściowyRothchild, Donald S. (1997). Managing Ethnic Conflict in Africa: Pressures and Incentives for Cooperation. s. 115–116.. Porozumienie to upadło jednak po miesiącu, a wzajemne starcia wybuchły na nowo.