W latach 1980–1982 była wiceprezesem Gdańskiego Oddziału Związku Literatów Polskich. Od lat 1980. związana z Duszpasterstwem Środowisk Twórczych w Gdańsku, od 1983 należała do gdańskiego kręgu literackiego „Wiązania”, publikowała w wydawnictwach poza zasięgiem cenzury. W 1989 była członkiem-założycielem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich (SPP). Była też członkiem Polskiego PEN Clubu. W 1993 współtworzyła Sopocki Klub Pisarzy i Przyjaciół Książki „Brodwino”. Współpracowała z sopockim pismem literackim „Topos”.
Pochowana na cmentarzu komunalnym w Sopocie (sektor E5-1-4).
Twórczość
Charakterystyka twórczości W swojej poezji porusza m.in. tematy związane z miłością, cielesnością i macierzyństwem. W swojej poezji powraca też często do tragedii dzieciństwa – w 1943, jako dziewięcioletnie dziecko, była świadkiem jak prawie wszyscy mieszkańcy (w tym jej rodzice) zostali rozstrzelani przez Niemców; sama wieś została następnie zbombardowana i spalona (stąd w jej poezji powraca motyw ognia). Jej życie i twórczość literacka związane są także z Zamojszczyzną, Roztoczem, przyrodą. O pacyfikacji w Sochach Teresa Ferenc napisała m.in. w wierszu Wieś skamieniała:„1 czerwca 1943 r.