Stopień doktora habilitowanego uzyskał w 1984 roku na Wydziale Chemicznym Politechniki Łódzkiej z dziedziny chemii fizycznej i fizyki polimerów za rozprawę habilitacyjną „Mechaniczne własności niejednorodnych materiałów polimerowych w zależności od ich struktury”; w tej tematyce prowadził badania zarówno doświadczalne, jak i teoretycznePakula, T., The renormalization group method in modeling of mechanical properties of heterogeneous polymeric materials, Polymer Bulletin (Berlin, Germany) 3, 415 (1980). W 1984 roku, na zaproszenie prof. E. W. Fischera, podjął pracę w nowo tworzonym Instytucie Maxa Plancka Badań Polimerów w Moguncji (MPI-P), który szybko stał się wiodącą placówką w dziedzinie badań polimerów na świecie, również dzięki osiągnięciom naukowym prof. Tadeusza Pakuły.
Mimo pracy w zagranicznym ośrodku naukowym prof. Tadeusz Pakuła stale utrzymywał kontakt z uczelniami w Polsce. Dzięki jego inicjatywie wielu młodych naukowców z Polski odbyło staże w MPI-P w Moguncji. Promował polskie zespoły badawcze i czynnie angażował się w przygotowywanie wspólnych projektów. W latach 1994–1995 prof.