Profesor Pakuła prowadził również badania takich materiałów jak żeleAntonietti, M., Pakula, T., Bremser, W., Rheology of small spherical polystyrene microgels: A direct proof for a new transport mechanism in bulk polymers besides reptation, Macromolecules 28 (12), 4227 (1995), polimery odporne na wysokie temperatury, układy ciekłokrystaliczne i materiały dla optoelektroniki. Jedno z jego ostatnich odkryć dotyczyło ultra-miękkich elastomerówPakula, T., Zhang, Y., Matyjaszewski, K., Lee, H.-i., Boerner, H., Qin, S., Berry, G.C., Molecular brushes as super-soft elastomers, Polymer 47 (20), 7198 (2006), które posiadają moduł sprężystości zbliżony do hydrożeli (rzędu kPa), ale są układami jednoskładnikowymi, w których łańcuchy główne makrocząsteczek są rozdzielone nie przez cząsteczki rozpuszczalnika, ale przez krótkie, nie splątane łańcuchy boczne.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Tadeusz Pakuła · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.