Lew Pietrowicz Wasilewski (ros. Лев Петрович Василевский, ur. w Kursku, zm. we wrześniu 1979 w Moskwie) – funkcjonariusz radzieckich służb specjalnych pochodzenia żydowskiego, pułkownik bezpieczeństwa państwowego.
Życiorys Ukończył 4 klasy szkoły drugiego stopnia, pracował jako elektryk, elektromonter i elektrotechnik, od grudnia 1919 do kwietnia 1921 i ponownie od marca do października 1922 elektryk w Armii Czerwonej, w latach 1921–1922 elektryk radiostacji Ludowego Komisariatu Poczt i Telegrafów RFSRR, od 1923 elektryk w fabryce parowozów w Charkowie. Od maja 1927 członek WKP(b), od czerwca 1928 funkcjonariusz Wydziału Specjalnego OGPU w Batumi, od stycznia 1932 do marca 1934 starszy pełnomocnik operacyjny GPU w Tbilisi, następnie w wojskach OGPU/NKWD, od maja 1935 do maja 1936 pracownik Głównego Zarządu Ochrony Pogranicznej i Wewnętrznej NKWD ZSRR, od czerwca 1936 do kwietnia 1937 komisarz 3 samodzielnego pułku lotniczego wojsk NKWD w Ałma-Acie. Od kwietnia 1937 do listopada 1938 odkomenderowany do Hiszpanii, od marca do 1 października 1939 starszy pełnomocnik operacyjny i szef Oddziału 6 Wydziału 5 Głównego Zarządu Bezpieczeństwa Państwowego, od maja 1939 do lipca 1941 konsul generalny ZSRR w Paryżu (pod nazwiskiem Tarasow), od 29 maja 1940 starszy porucznik, a od 4 kwietnia 1941 kapitan bezpieczeństwa państwowego.