thumb|Słup powitalny w Łasku z datą nadania praw miejskich thumb|Fragment rękopisu Vita sancti Adalberti zawierający nazwę Gdańska ze zlatynizowaną formą końcówki -sk: urbs Gyddanyzc (ok. 1000 roku)
thumb|Tablica peronowa w Wilczyskach thumb|Nazwa miasta Dolsk na dolskim rynku. thumb|Ulica Zamczysko w Międzyrzecu Podlaskim thumb|Ulica Winiarska w Poznaniu thumb|Tablica powitalna w Brańsku thumb|Rosyjski medal z nazwą Kurska upamiętniający bitwę na łuku kurskim
-sk – przyrostkowy formant przymiotnikowy określający przynależność do czegoś, który charakterystyczny jest dla słowiańskich nazw przestrzennych i miejscowych oraz polskich nazwisk.
Formy oraz pochodzenie Formant -sk jest kontynuatem prasłowiańskiego *-ьskъ i występuje w wielu językach słowiańskich, w tym również w języku polskim. Wywodzony jest pierwotnie z praindoeuropejskiego sufiksu *-iskos i znany jest również w językach germańskich (pgerm. *-iskaz > ang. -ish, niem. - -isch, skand. -(i)sk) oraz bałtyckich.