W czasie gdy Mikael nosił tytuł dedżazmacza, został obrażony przez swojego zwierzchnika rasa Amdę Hajmanota z Hamasien podczas polowania. Mikael Syul powrócił do Adui, którą ufortyfikował i zbuntował się przeciwko Amdzie Hajmanotowi i po zwycięskiej walce zgładził go w 1755. Adua była strategicznym punktem na szlaku handlowym pomiędzy Gonderem a Massauą. Z opłat i ceł ras Mikael był w stanie zgromadzić oddział ośmiuset muszkieterów. Stał się wówczas jednym z najpotężniejszych możnowładców Etiopii. Po śmierci Jozuego II Kuareńczyka cesarzem został jego syn Joas I. Rozgorzał wówczas spór pomiędzy cesarzową Myntyuab a wdową po Jozuem. Mikael Syul został przywołany przez Myntyuab i wyruszył do Gonderu wraz z 26 tysiącami żołnierzy z obietnicą mediacji pomiędzy zwaśnionymi stronami. Później, w czasie gdy zarządcą Begiemdyru został ras Mariam Barija, Joas odwołał go ze sprawowanego urzędu, jednak był on na tyle silny, że odmówił podporządkowania się cesarzowi. Wobec nasilania się chaosu w państwie, Joas potrzebował pomocy i powołał na stanowisko zarządcy Gonderu, Mikaela Syula. Po przybyciu do stolicy na czele swoich wojsk, dostał szerokie uprawnienia i uzyskał duży wpływ na bieżącą politykę. Jego autorytet po pewnym czasie był większy niż samego cesarza.