Sprzedaż płyt kompaktowych generuje 85% zysków w japońskim przemyśle muzycznym. Nośniki cyfrowe sprzedają się gorzej. Jest to związane z tym, że Japonia, pomimo wysoce rozwiniętego przemysłu technologicznego jest bardzo konserwatywnym państwem, przyzwyczajonym do tradycyjnych nośników, a także z wielkim poszanowaniem kultury i idei kolekcjonowania. Głównym czynnikiem kupowania tam płyt jest również bogactwo tego kraju. To samo obserwuje się w Niemczech. Japonia jest jedynym krajem na świecie, w którym płyty CD są głównym przekazem muzyki nabywanym w legalny sposób, w przeciwieństwie do Stanów, w których od początku XXI wieku obserwuje się wysokie tendencje spadkowe. W związku z czym, do oficjalnej sprzedaży nie jest brany pod uwagę streaming, a jedynie oficjalne dane o kupionych płytach. Do statusu sprzedaży nie liczy się ilość zamówień płyt, tylko liczba rzeczywiście sprzedanych. Japońskie koncerny muzyczne mają zaledwie 30% udziału w zyskach ze sprzedaży. Największym udziałowcem w zyskach jest amerykańska sieć sklepów muzycznych Tower Records. Zarobiła z zyskiem 500 milionów dolarów. W 2014 roku wartość japońskiego przemysłu muzycznego wyniosła 2 miliardy 627 milionów 900 tysięcy dolarów (278 miliardów 211 milionów 100 tysięcy jenów).