Jan Knorr (ur. 23 września 1868 w Choczu, zm. 2 listopada 1924 we Włocławku) – polski ksiądz rzymskokatolicki, społecznik, patriota i krzewiciel polskości.
Życiorys W latach 1888–1892 studiował w Wyższym Seminarium Duchownym we Włocławku. Jako wikariusz pracował w Siemkowicach i Turku. Był proboszczem kolejno w parafiach: Broniszewo (woj. wielkopolskie, powiat koniński) (1897–1907), Poczesna (woj. śląskie, powiat częstochowski) (1907–1920) oraz Iwanowice (woj. wielkopolskie, powiat kaliski) (1920–1923).
Był organizatorem i założycielem wielu organizacji społecznych. W Broniszewie założył dwie szkoły, cztery ochronki dla dzieci, bibliotekę parafialną oraz Stowarzyszenie Rolnicze i Spożywcze. W Poczesnej był twórcą i pierwszym prezesem: Stowarzyszenia Spożywców „Praca” (1908), Towarzystwa Pożyczkowo-Oszczędnościowego (1910), Kółka Rolniczego „Przebudzenie” (1910) oraz jednostki Ochotniczej Straży Pożarnej w Poczesnej (5 maja 1915). Organizował tajne nauczanie w języku polskim na terenie parafii w Poczesnej (od 1907 r.), współtworzył dziewięć szkół, cztery ochronki dla dzieci, cztery Koła Młodzieży, dwie biblioteki, był członkiem zarządu Szkoły Publicznej Poczesna I („Poduchowna”) i chłopskiej składkowej szkoły prywatnej Poczesna II („Całka”) w Całce (ob.