Po powrocie ze swymi dwoma okrętami na Île de France, Sercey przez trzy tygodnie odpierał z powodzeniem ataki dwóch okrętów liniowych i dwóch fregat, które utrzymywały blokadę wyspy. Jednak w końcu, mimo że dowódca „Preneuse” był znakomitym oficerem, fregata została zniszczona w grudniu 1799 roku w bitwie w zatoce Tombeau, co oznaczało kres eskadry Sercey'ego i całej kampanii na Oceanie Indyjskim.
Dalsze lata Gdy wrócił w roku 1802 do Francji, został oskarżony przez ministra marynarki, Denisa Decrès, o utratę eskadry. Zniechęcony i rozczarowany Sercey wrócił na Île de France, gdzie ożenił się i osiadł na plantacji. Odegrał istotną rolę w obronie wyspy, która w roku 1810 ostatecznie wpadła w ręce Brytyjczyków. Do ojczyzny wrócił po abdykacji Napoleona w roku 1814, został awansowany na stopień wiceadmirała, a w roku 1832 otrzymał tytuł para Francji.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Francuscy admirałowie Kategoria:Uczestnicy francuskich wojen rewolucyjnych Kategoria:Urodzeni w 1753 Kategoria:Zmarli w 1836 Kategoria:Nazwiska zapisane na Łuku Triumfalnym w Paryżu