Jack Root (właśc. János Ruthaly, ur. 26 maja 1876 we Frahelžu w Austro-Węgrzech, zm. 10 czerwca 1963 w Los Angeles) – amerykański bokser, były zawodowy mistrz świata kategorii półciężkiej.
Jest uważany za pierwszego zawodowego mistrza świata kategorii półciężkiej, choć niektórzy historycy boksu uznają za takiego Joego Choynskiego.
Root stoczył pierwsze walki zawodowe w 1897. Wygrał pierwsze 34 walki (jedna została uznana za nieodbytą), zanim w lipcu 1900 zremisował z Tommym Ryanem. Zwyciężył następnie w dwóch pojedynkach w 1900 i trzech w 1901, a 31 stycznia 1902 pokonał przez dyskwalifikację George’a Gardnera. Przegrał z tym zawodnikiem 18 sierpnia tego roku przez techniczny nokaut w 17 rundzie, ponosząc pierwszą porażkę na zawodowym ringu. Oba te pojedynki uznawane są niekiedy za walki o mistrzostwo świata w kategorii półciężkiej z limitem wagowym 165 funtów. W 1902 Root wygrał jeszcze dwie walki, w tym z Marvinem Hartem.