Pałac Sułkowskich w Lesznie – pałac wybudowany w II połowie XVI wieku w Lesznie.
Historia Prawdopodobnie pierwszą rezydencję rodzina Leszczyńskich wzniosła w miejscu obecnego parku rosnącego przed pałacem. Znajdowała się ona w miejscu obecnego stawu i była wieżą mieszkalną. Około 1565 Rafał V Leszczyński rozpoczął budowę renesansowego pałacu, który powstał w obecnej lokalizacji. Przypominał zamek z arkadowym dziedzińcem, a w narożach znajdowały się cztery alkierzowe baszty. Jego wygląd opisano w wierszu Samuela Twardowskiego „Pałac Leszczyńskich”.
Przed budowlą znajdował się rozległy ozdobny ogród, który w swoich pismach wspominał Jan Ámos Komenský. Po pożarze w 1656 został odbudowany według projektu Pompeo Ferrariego, opisał go biskup Paweł Franciszek Sapieha w Diariuszu, w 1707 budynek ponownie spłonął. W obecnej postaci pałac powstał z polecenia Aleksandra Józefa Sułkowskiego odbudową i przebudową pałacu w latach 1750–1760 zajmował się Karol Marcin Frantz, po nim w latach 1770–1780 przebudową wnętrz kierował Ignacy Graff. Pałac utracił rolę rezydencjalną na rzecz zamku w Rydzynie. W 1813 ulokowano tu lazaret dla wojska rosyjskiego, trzydzieści lat później August Antoni Sułkowski sprzedał założenie pałacowe pruskiemu skarbowi państwa.