Oprócz pracy zawodowej i społecznej, Tadeusz Malicki miał wielorakie zainteresowania i pasje. Malował (głównie pejzaże oraz obrazy na szkle), zajmował się również drzeworytnictwem, fotografią oraz ceramiką artystyczną. Pisał opowiadania, publikowane m.in. w „Wierchach”. Podejmował w nich tematykę podhalańską, tatrzańską oraz myśliwską (był wielkim łowczym). Przed II wojną światową opublikował zbiór opowiadań „Ludzie z gór” (1939) oraz adresowane do młodzieży „Dunajcowe wody” (ok. 1939). Eksplorował również tatrzańskie jaskinie (wraz z Tadeuszem i Stefanem Zwolińskimi).
W 1917 roku w Jaśle Tadeusz Malicki zawarł związek małżeński z Janiną z Garczyńskich (1894–1951).
Po śmierci został pochowany najpierw na zakopiańskim Nowym Cmentarzu, a po zakończeniu wojny jego ciało przeniesiono na cmentarz na Pęksowym Brzyzku (sektor L-I-5). mały|Grób Tadeusza Malickiego na Cmentarzu Zasłużonych na Pęksowym Brzyzku Ordery i odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (3 maja 1928)M.P. z 1928 r. nr 111, poz. 176 „za zasługi przy tworzeniu Sanatorjum Związku Polskiego Nauczycielstwa Szkół Powszechnych w Zakopanem”.