Stanisław Krzysztof Bednarek (ur. 29 grudnia 1947 w Krakowie) – polski fizyk, profesor nauk fizycznych.
Życiorys Ukończył w 1970 r. studia z fizyki na Wydziale Matematyczno-Fizyczno-Chemicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, obronił pracę magisterską pt. Kwarkowy model mezonów i uzyskał tytuł magistra fizyki. Od 1970 r. pracuje na Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie jako nauczyciel akademicki: w latach 1970–1990 w Zakładzie Fizyki Ciała Stałego Instytutu Metalurgii, od 1990 r. w Zakładzie Fizyki Teoretycznej i Komputerowej Wydziału Fizyki i Techniki Jądrowej. W 1977 r. w Instytucie Fizyki PAN w Warszawie uzyskał stopień doktora nauk fizycznych na podstawie pracy zatytułowanej Oddziaływanie elektronów i dziur z wymianą fononów optycznych w zastosowaniu do problemu ekscytonu i biekscytonu. Habilitację uzyskał w grudniu 1997 r. na Wydziale Fizyki i Techniki Jądrowej AGH przedstawiając pracę pt. Jednoelektronowe i dwuelektronowe silnie i słabo zlokalizowane stany donorowe w półprzewodnikach).
W okresie 1980–1984 w ramach dwóch staży naukowych pracował (łącznie) ok. 30 miesięcy w grupie prof. Ulricha Roesslera w Zakładzie Fizyki Teoretycznej Uniwersytetu w Regensburgu (RFN). Ponadto odbył dwa krótkoterminowe staże na uniwersytecie w Metz w 1997 i 1999 r. oraz jeden na uniwersytecie w Antwerpii w 1997 r.