Konstrukcja jednostek Szalupy były zbudowane z drewna, miały 9,14 m długości i 3,05 m szerokości, poszycie zakładkowe. Burty podwyższono o około pół metra i dodano pokład, a pod stępką zamocowano ciężką stalową szynę o postaci dwuteownika, która stanowiła zewnętrzny balast oraz zwiększała nieco opór boczny (można też znaleźć informację o balaście betonowym). Centralny kokpit mieścił się pomiędzy 2-osobową kapitańską kabiną rufową, a nadbudówką głównego pomieszczenia mieszczącego kabinę nawigacyjną, kambuz oraz 8 koi reszty załogi. Ster obity blachą zawieszony był na stewie rufowej i połączony sterociągami z niewielkim kołem sterowym zamontowanym na znajdującej się w kokpicie kolumnie sterowej z naktuzem. Jachty wyposażono w krótki bukszpryt oraz drewniane maszty z mosiężną szyną i mosiężnymi pełzaczami. Ożaglowanie było dwumasztowe typu kecz o powierzchni 53 m², ze stosunkowo dużym bezanem, którego bom wystawał za rufę. Grotmaszt posiadał baksztagi, żagle były bawełniane w ciemno-czerwonym kolorze. Wyposażenie wnętrza było bardzo spartańskie: brak instalacji elektrycznej, oświetlenie naftowe, włącznie z lampami pozycyjnymi. Jachty nie posiadały silnika, w czasie żeglugi miały duży dryf i promień cyrkulacji, maksymalna prędkość pod żaglami wynosiła ok.