Gdy w 1585 hrabia Leicester wyruszył wraz z ekspedycją do zbuntowanych Zjednoczonych Prowincji przeciwko Hiszpanii, narażając się na gniew Elżbiety I przyjął tytuł gubernatora-generała i sprowadził żonę do Niderlandów, królowa oniemiała. Wysłała doń list za pośrednictwem swojego dyplomaty William Davisona, w którym poprosiła Dudleya o możliwie szybkie wyjaśnienie swojego postępowania i powrót do kraju. Letycja napisała list do kuzynki, prosząc o wybaczenie za zawarcie bez jej zgody małżeństwa i przepraszając za wszystkie krzywdy jakie nieświadomie jej wyrządziła, poprosiła również o wyrozumiałość dla jej męża, który zdobył dla Korony wiele zamorskich posiadłości.

Hrabia powrócił do kraju w grudniu 1586 roku, ale już w następnym roku musiał powrócić do Niderlandów na życzenie królowej, co pogrążyło w smutku jego żonę. Na kilka dni przed podróżą Dudley zapadł na tajemniczą chorobę (najprawdopodobniej była to malaria) i zmarł w tydzień później – 4 września 1588 w Cornbury Park mając przy swoim boku Letycję i jej dzieci. Jego ciało zostało pochowane w Warwick w listopadzie 1588 roku w obecności wdowy i całej rodziny.

Blount i Essex thumb|150px|Letycja Knollys (ok. 1595)