Po uzyskaniu niepodległości przez Ukrainę i utworzeniu ukraińskich sił zbrojnych, zgodnie z Postanowieniem Rady Ministrów Ukrainy z dnia 19.08.1992 nr 490, 8 października 1993 r. na bazie Lwowskiej Wyższej Szkoły Wojskowej oraz wydziałów wojskowych innych cywilnych szkół wyższych we Lwowie, została założona wyższa wojskowa instytucja edukacyjna nowego typu. Jako pierwsza na Ukrainie jest ściśle zintegrowana z cywilnym systemem szkolnictwa wyższego, w tym z Politechniką Lwowską.
We współpracy z Uniwersytetem Lwowski Instytut Wojskowy rozpoczął w 1993 roku szkolenie oficerów w zakresie piętnastu specjalności, w tym takich jak "Użycie do walk jednostek zmechanizowanych", "Użycie do walk jednostek powietrzno-mobilnych" (studenci tych specjalności zostali przeniesieni do Odeskiego Instytutu Wojsk Lądowych w 1995 roku), "bezpieczeństwo finansowe i ekonomika bojowej i gospodarczej działalności wojskowej", "prawo".
18 listopada 2000 za duże sukcesy w przygotowaniu wykwalifikowanych specjalistów dla Wojska Ukraińskiego oraz z okazji 100-lecia szkolenia oficerów w Galicji dekretem prezydenta Ukrainy Instytut otrzymał nazwę Hetmana Piotra Sahajdacznego i nagrodzony Honorowym Dyplomem.