Do budowy gmachu użyto marmuru z Kapundy (80 km na północ od Adelaide) i granitu z West Island. Budowę rozpoczęto w roku 1874 w Skrzydle Zachodnim a zakończono w 1889; łączny koszt przedsięwzięcia wyniósł 165 404 funty. Zachodnie Skrzydło zawierało nową salę obrad Izby Zgromadzeń Australii Południowej i powiązane z nią biura. Rada Ustawodawcza wciąż obradowała w sąsiednim Old Parliament House. Kryzys ekonomiczny z lat 90. XIX wieku opóźnił prace nad ukończeniem nowego Gmachu Parlamentu. Szkice planów dla Skrzydła Wschodniego pojawiły się dopiero w roku 1913, jednak wybuch I wojny światowej spowodował dalsze opóźnienia w budowie.
Do projektu powrócono w latach 30. XX wieku, dzięki darowiźnie Sir Johna Langdona Bonythona w kwocie 100 tysięcy funtów. Wysłał on czek do Premier Stanu z notką zaznaczającą, że pieniądze powinny zostać przeznaczone na sfinalizowanie budowy na wpół skończonego Gmachu Parlamentu przy North Terrace. Całe przedsięwzięcie miało też na celu wygenerowanie miejsc pracy dla złagodzenia masowego bezrobocia spowodowanego Wielkim Kryzysem. Prace w Skrzydle Wschodnim rozpoczęły się w roku 1936, a więc w setną rocznicę stanu Australii Południowej, zakończyły się zaś trzy lata później, w roku 1939, z całkowitym kosztem końcowym na poziomie 241 887 funtów.