Symfonia przemysłowa nr 1 (oryg. Industrial Symphony No. 1: The Dream of the Broken Hearted) – amerykański film telewizyjny z 1990 roku w reżyserii Davida Lyncha.
Powstanie filmu Symfonia przemysłowa nr 1 została pierwotnie wystawiona 10 listopada 1989 roku jako sztuka teatralna na scenie Brooklyn Academy of Music w Nowym Jorku. Jej prezentacja była częścią otwarcia corocznego, dziesiątego z kolei Festiwalu Nowej Fali (New Wave Festival), organizowanego przez Akademię. Reżyser David Lynch i kompozytor Angelo Badalamenti stworzyli show na żywo w oparciu o piosenki Julee Cruise. Nicolas Cage i Laura Dern wystąpili jako para w trakcie zerwania. W przedstawieniu wziął udział także Michael J. Anderson.
Fabuła Film rozpoczyna się od sceny z ostatniego filmu Lyncha Dzikość serca, w której przedstawiona została rozmowa telefoniczna kończąca związek pomiędzy bezwzględnym młodzieńcem a wstrząśniętą dziewczyną. Następnie pojawia się mroczny, przemysłowy pejzaż. Śpiewająca piosenki Julee Cruise, ubrana w białą, balową suknię unosi się pod stropem niczym lalka Barbie grająca postać Tinker Bell. Oprawę sceniczną tworzą potężne rusztowania wieży wiertniczej i stary samochód z lat 40., na dachu którego leży kobieta ubrana w czarne bikini. Trzy monitory wideo skierowane w stronę publiczności wyświetlają obraz śpiewającej Julee Cruise.