Po II wojnie światowej w wyniku przesunięcia granic część wiernych znalazła się za wschodnią granicą. Na skutek polityki komunistycznej władzy część wiernych postanowiła opuścić Białowieżę i zamieszkać poza strefą graniczną. Niektórzy z nich zostawali przełożonymi zboru (np. w Elblągu), bądź starszymi zboru (Białystok, Malbork). W rezultacie zbór się skurczył do zaledwie 23 członków. Od roku 1955 polityka władz była bardziej przychylna. W roku 1977 z okazji 50-lecia zboru Michał Stankiewicz ocenił, że rozpoczęte w 1933 roku wyjazdy członków „nękają zbór do dziś”, a wychowankowie zboru są rozsiani po całym świecie.
W latach 90. zbór umocnił kontakty ze zborami na Białorusi oraz Ukrainie.
Przełożeni zboru i kaznodzieje mały Przełożeni zboru 1926–1931 – Jan Stankiewicz 1931–1835 – Grzegorz Azarko 1935–1945 – Atanazy Kupryjanow 1945–1948 – Mikołaj Romaniuk 1948–1984 – Roman Droń od 1984 – Mieczysław Piotrowski
Kaznodzieje Łukasz Dziekuć-Malej (1926–1944) Cyryl Iwanow (1930–1933) Bronisław Spałek (1936–1939) Jan Mackiewicz (podczas okupacji i lata powojenne)
Przypisy
Bibliografia
Białowieża Kategoria:Parafie w Białowieży