Atreus i Tyestes darzyli się wielką nienawiścią. Rywalizowali ze sobą o względy kobiet i władzę nad Mykenami, postępując dalece od uczciwości. Mity opowiadające o ich relacji nie występują w twórczości Homera, znane są z późniejszych źródeł.
Ich nienawiść objawiła się po raz pierwszy, gdy starszy z braci, Atreus, znalazł pośród swych stad baranka o runie złotej barwy. Tyestes w zmowie z żoną swego brata Aerope, córką Katreusa, która urodziła Atreusowi Agamemnona i Menelaosa, ukradł mu runo złotego baranka, po czym rozgłosił, że władcą zostanie posiadacz niezwykłego futra. Jego brat, nie wiedząc, że został okradziony, z ochotą przystał na propozycję. Wtedy Tyestes okazał runo i to jego wskazano jako króla. Atreus został jednak uprzedzony lub dopiero po ogłoszeniu władcą jego brata poinformowany w śnie przez Hermesa, który udzielił mu pewnych rad. Pouczony, Atreus zgodził się oddać tron bratu, chyba że słońce wzejdzie na zachodzie, a zajdzie na wschodzie. Tylko takie niezwykłe zjawisko miałoby wskazać, że to jemu należy oddać tron. Tak też się stało, co odczytano jako wielką przychylność bogów. Atreus zasiadł więc na tronie Myken.