Walerian Antoni Żaba herbu Kościesza (zm. 16 lutego 1753 roku) – marszałek Trybunału Głównego Wielkiego Księstwa Litewskiego w 1742 rokuZłota księga szlachty polskiej, r. XVIII, Poznań 1896, s. 134., kasztelan brzeskolitewski od 1731 roku, kasztelan połocki od 1736 roku, starosta starodubowski w latach 1729–1732Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego. Spisy, tom IV: Ziemia smoleńska i województwo smoleńskie. XIV-XVIII wiek, pod redakcją Andrzeja Rachuby, Warszawa 2003, s. 410..
Trzeci syn Hieronima, podwojewodzica połockiego, brat posła Jozafata i Jana Kazimierza, wojewody mińskiego. Był chorążym husarskim, kilkakrotnie posłem na sejm walny i deputatem Trybunału Skarbowego Wielkiego Księstwa Litewskiego, raz marszałkiem tego Trybunału.
Poseł na sejm 1730 roku z powiatu starodubowskiegoTeka Gabryela Junoszy Podoskiego, t. IV, Poznań 1856, s. 15..
W 1734 r. Walerian Żaba od Aleksandra Sapiehy nabył Łużki. Tu na mocy testamentu kasztelana Żaby z 24 sierpnia 1741 r. w latach 1744–1756 wzniesiono kolegium pijarów i kościół pw. św. Michała Archanioła.
Syn Waleriana, Jan, również starosta starodubowski, był ojcem Tadeusza.
Przypisy