thumb|Grób Władysława Poderniego na cmentarzu Powązkowskim Władysław Poderni vel Pedeni (ur. w Lublinie, zm. 29 października 1928 w Polesiu Rowskim) – generał brygady Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 11 stycznia 1861 w Lublinie, w rodzinie „szlachty dziedzicznej guberni wileńskiej” jako syn Mieczysława. Był katolikiem. Miał starszego brata Aleksandra (ur. 1859), pułkownika armii rosyjskiej, który w czasie I wojny światowej dowodził 7 syberyjskim batalionem saperów. Władysław ukończył sześć klas szkoły realnej w Wilnie.
rozpoczął służbę w armii rosyjskiej. , po ukończeniu Jelizawietgradzkiej Szkoły Kadetów Kawalerii w Jelizawietgradzie, został mianowany kornetem i wcielony do 12 mariupolskiego pułku huzarów w Białymstoku, który w 1907 został przemianowany na 4 mariupolskiego pułku huzarów. Awansował na kolejne stopnie: porucznika (26 lutego 1887 ze starszeństwem z 19 sierpnia 1886), sztabsrotmistrza (2 lutego 1891), rotmistrza (15 marca 1898) i podpułkownika (30 czerwca 1910 ze starszeństwem z 26 lutego 1910). Równocześnie z awansem na podpułkownika został wyznaczony na stanowisko młodszego oficera sztabowego pułku. W jego szeregach macierzystego pułku walczył na I wojnie światowej. 1 września 1915 został kontuzjowany i skierowany na leczenie w Mikołajewskim Szpitalu w Petersburgu.