Roman Gliniecki ps. „Korab” (ur. 18 września 1884 we Lwowie, zm. 1 kwietnia 1929 w Brześciu) – podpułkownik artylerii inżynier Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
thumb|Grobowiec Glinieckich Życiorys Urodził się w rodzinie Bolesława i Karoliny Felicji z domu Knap. W 1905 ukończył C. K. Gimnazjum w Stryju (w jego klasie był m.in. Stefan Vrtel). Od 1907 do 1908 jako ochotnik odbył roczną służbę wojskową w c. i k. 2 pułku artylerii fortecznej. Od 1909 studiował w Akademii Górniczej w Leoben kończąc naukę z tytułem inżyniera. Podczas studiów działał w organizacjach niepodległościowych: w Armii Polskiej oraz w Polskich Drużynach Strzeleckich, w ramach których otrzymał stopień podoficera-kadeta 11 maja 1913.
Po wybuchu I wojny światowej, w sierpniu 1914 jako ochotnik zgłosił się do Legionów Polskich w Krakowie. Służył w 11 kompanii strzeleckiej, następnie przydzielony kadr artylerii w krakowskich Przegorzałach. Został dowódcą 2 baterii od 25 września 1914, a 29 września mianowany chorążym artylerii. Brał udział w walkach na obszarze Karpat, był ranny i chory, po czym leczył się w Wiedniu. Po rekonwalescencji służył w szkolnej baterii Kaiser Ebersdorf pod Wiedniem od 22 września 1915 do 3 września 1916. Został awansowany do stopnia porucznika artylerii.