Interesariusze branżowi są zatem zarówno twórcami, jak i adresatami rozwiązań zawartych w ramie sektorowej.
Cele tworzenia SRK to:
przeredagowanie przez branżę zapisów PRK w sposób, który jest czytelny dla jej przedstawicieli, uporządkowanie kwalifikacji ważnych dla danego sektora i określenie relacji między nimi, zwiększenie porównywalności kwalifikacji w ramach sektora w kraju i w Europie, czytelne ścieżki kariery zawodowej dla pracowników, podstawa do opisywania nowych kwalifikacji w sektorze, podstawa do projektowania programów kształcenia i szkolenia zgodnych z potrzebami rynku pracy.
Tak jak w przypadku innych ram, celem tworzenia SRK jest umożliwienie porównywania kwalifikacji, co w tym przypadku dotyczy kwalifikacji specyficznych dla danej dziedziny działalności gospodarczej. Wyróżnia się trzy podstawowe typy sektorowych ram kwalifikacji: ponadnarodowe, odniesione bezpośrednio do ERK, krajowe, odniesione do danej krajowej ramy kwalifikacji (jak np. PRK) oraz samodzielne, nie odniesione do żadnej innej ramy kwalifikacji.