thumb|330px|Stanowisko Nimrud w Iraku, pałac północno-zachodni thumb|232px|Jeden z kamiennych reliefów z Nimrud Janusz Meuszyṅski (ur. 22 listopada 1946 w Katowicach, zm. 23 maja 1976 w pobliżu Mersin) – polski archeolog i asyrolog, badacz kultury starożytnej Mezopotamii, w latach 1974–1976 kierownik polskich prac wykopaliskowych w Nimrud (starożytne Kalhu) w Iraku.

Życiorys

Kariera naukowa W 1969 roku uzyskał magisterium z zakresu archeologii śródziemnomorskiej na Uniwersytecie Warszawskim, po czym rozpoczął pracę w Zakładzie Archeologii Śródziemnomorskiej Polskiej Akademii Nauk. W 1971 roku, na tej samej warszawskiej uczelni, uzyskał dyplom magistra filologii starożytnego Wschodu.

W latach 1971–1974 był stypendystą Stacji Archeologii Śródziemnomorskiej UW w Kairze, kierowanej przez profesora Kazimierza Michałowskiego. W tym czasie brał udział w pracach archeologicznych prowadzonych w Aleksandrii (Egipt), Palmyrze (Syria) i Nea Pafos (Cypr). Udało mu się też wyjechać na archeologiczny rekonesans do Iraku. W 1974 roku doktoryzował się na Uniwersytecie Warszawskim pracą Rekonstrukcja przedstawień reliefowych pałacu północno-zachodniego w Kalhu (Nim­rud). W tym samym roku otrzymał stypendium badawcze im.