Po inwigilacji i rozpracowaniu Suchomela przez Niemców (także z użyciem konfidenta, którym był Franciszek Gorynia) 15 maja 1942 lekarz został aresztowany przez gestapo i od 27 maja 1942 był osadzony w sanockim więzieniu, poddawany torturom podczas śledztwa. Przebywał tam do 18 sierpnia 1942, po czym został przewieziony do Tarnowa. Następnie był przetrzymywany w Więzieniu Montelupich w Krakowie. Stamtąd, oskarżony o działalność w tajnej organizacji, 29 sierpnia 1942 został osadzony w obozie Auschwitz-Birkenau (numer obozowy 62158), gdzie najpierw był zatrudniony w komandach roboczych, a potem pracował jako sanitariusz i lekarz w stacji rentgenowskiej w bloku 28 obozowego szpitala (tzw. „rewir”), gdzie również działał w konspiracji. W tym czasie na polecenie władz obozu udał się na teren zlikwidowanego getta będzińskiego (1943/1944), skąd został przekazany do Auschwitz sprzęt medyczny, w tym urządzenia rentgenowskie (wraz z nim pojechał tam Stanisław Lech Zelle). Po nadejściu frontu wschodniego i ewakuacji obozu Auschwitz-Birkenau, 27 stycznia 1945 został przeniesiony do obozu Mauthausen-Gusen (nr obozowy 119301). U kresu wojny został oswobodzony 1 lub 5 maja 1945.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Jan Maria Suchomel · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.