Okres przyspieszonego rozwoju wojsk inżynieryjnych Prace planistyczne mające na celu rozbudowę wojska podjęto już w końcu 1947 roku. Pierwszy plan opracowany przez zastępcę szefa SG gen. bryg. Stefana Mossora został odrzucony przez Biuro Polityczne KC PPR. Kolejny, siedmioletni plan rozwoju WP na lata 1949–1955 autorstwa szefa SG gen. broni Władysława Korczyca zakładał rozbudować wojska inżynieryjne do stanu trzech brygad saperów i dwóch pułków pontonowych. W 1949 roku przeformowano 1 pułk saperów na 1 zmotoryzowany pułk pontonowy o etacie 13/25 i stanie 912 wojskowych. Jednocześnie, dotychczasowy 1 zmotoryzowany pułk pontonowy przemianowano na 3 zmotoryzowany pułk pontonowy.
12 lutego 1951 roku marszałek Rokossowski zatwierdził przyspieszony „plan zamierzeń organizacyjnych na lata 1951 i 1952". Plan ten zrywał z dotychczasową koncepcją zrównoważonej rozbudowy wojska w powiązaniu z rozwojem gospodarki narodowej. W wojskach lądowych planowano sformowanie ciężkiej brygady saperów.