23 lipca 1936 roku do miasta wkroczyli komunistyczni bojówkarze z Binéfar próbując zająć szkołę pijarów, a następnie spalili kościół i zniszczyli posąg św. Józefa Kalastego. Zatrzymali i uwięzili Dawida Carlosa Marañón. Ponieważ nie był duchownym, zaproponowano mu ocalenie za zdjęcie habitu co miało oznaczać symboliczne zerwanie z religią. Ze świadomością konsekwencji odmówił i 28 lipca został rozstrzelany wraz z towarzyszącym mu ojcem Emanuelem Segurą Lópezem. Jego ostatnie słowa brzmiały:„Jakże musimy dziękować Bogu za to, że jesteśmy zakonnikami”. Zginął mimo tego że nie był zaangażowany w konflikt i nie prowadził działalności politycznej. Nieliczne relikwie przechowywane są w domu zgromadzenia pijarów w Peralta de la Sal, gdyż ciała męczenników polano benzyną i na miejscu spalono.
Znaczenie Zginął, mimo tego że nie był zaangażowany w konflikt i nie prowadził działalności politycznej.
1 października 1995 roku na rzymskim Placu Świętego Piotra papież Jan Paweł II dokonał beatyfikacji czterdziestu pięciu ofiar prześladowań antykatolickich wśród których był Dawid Carlos Marañón w grupie trzynastu pijarskich męczenników.
W Kościele katolickim dniem wspomnienia liturgicznego każdego z otoczonych kultem jest dies natalis (28 lipca), zaś grupa błogosławionych zakonników wspominana jest 22 września.