Do Australii przybył w wieku 30 lat. W pierwszych latach często zmieniał zawody i miejsca zamieszkania, od Australii Zachodniej po Tasmanię. Ostatecznie osiadł w Adelaide, gdzie szybko zdobył reputację cenionego agenta ubezpieczeniowego.
Kariera polityczna W 1896 został wybrany do Izby Zgromadzenia Australii Południowej jako kandydat niezależny, jednak pod względem prezentowanego programu zaliczający się niewątpliwie do lewicy. W 1899 stracił mandat w parlamencie stanowym. W marcu 1901, wkrótce po inauguracji Związku Australijskiego, został wybrany do pierwszej kadencji nowego parlamentu federalnego. Choć startował jako kandydat bezpartyjny, już po trzech miesiącach dołączył do ALP. Początkowo reprezentował wielomandatowy okręg wyborczy Tasmania, zaś po jego podziale na okręgi jednomandatowe, co nastąpiło przed wyborami w 1903, został posłem z okręgu Darwin, który reprezentował nieprzerwanie do 1917 roku.
W 1910 został powołany w skład drugiego gabinetu Andrew Fishera, gdzie pełnił urząd ministra spraw wewnętrznych. Najważniejszą decyzją z tego okresu, w której podejmowaniu miał duży udział, było wybranie Canberry na przyszłą stolicę federalną.