mały|Grób Tadeusza Possarta na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie Tadeusz Possart (ur. 7 października 1897 w Sannikach, zm. 22 sierpnia 1979) – porucznik kawalerii Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 7 października 1897 w Sannikach, w ówczesnym powiecie gostynińskim guberni warszawskiej, w rodzinie Stefana i Zofii z Golędzinowskich.. Był starszym bratem Bogdana (ur. 1899), rotmistrza Wojska Polskiego.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Został awansowany do stopnia porucznika kawalerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1920. Pełnił służbę w 3 pułku ułanów w Tarnowskich Górach. W listopadzie 1928 został przeniesiony do 23 pułku ułanów w Podbrodziu. Z dniem 31 sierpnia 1929 został przeniesiony w stan nieczynny na przeciąg sześciu miesięcy. Z dniem 1 marca 1930 został powołany ze stanu nieczynnego z równoczesnym oddaniem do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr I. Z dniem 31 maja 1930 został przeniesiony w stan spoczynku. W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I.