Wygłaszał odczyty na tematy radiowe na zjeździe krótkofalowców, w ramach PZK, a także za pośrednictwem rozgłośni radiowej. Pełnił funkcję sekretarza generalnego Polskiego Radia. Od 1935 do 1939 sprawował stanowisko prezesa Społecznego Zrzeszenia Inżynierów Rzeczypospolitej Polskiej.
W czasie funkcjonowania rządu Leona Kozłowskiego w październiku 1934 ppłk. inż. Karaffa-Kraeuterkraft był wymieniany w prasie jako ewentualny następca ówczesnego ministra poczt i telegrafów, Emila Kalińskiego. Do 1939 zamieszkiwał przy ulicy Rozbrat 32 w Warszawie.
Po wybuchu II wojny światowej wraz z częścią pracowników Polskiego Radia ewakuował się do Rumunii, a następnie do Francji, gdzie zgłosił się do powstającej armii polskiej. Po klęsce Francji w 1940 rozpoczął tajną działalność w Polskiej Organizacji Walki o Niepodległość, od 1942 Podziemny Ruch Oporu, w którym działał pod ps. „Karaś”. Po wyzwoleniu Francji pracował w Polskiej Misji Wojskowej w Paryżu. Udzielał się w pracy społecznej Polonii francuskiej. Był członkiem Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Polskich we Francji.
Od 17 marca 1932 był mężem Ludwiki z Petrykiewiczów.
Zmarł 4 kwietnia 1964 w Paryżu.