Wraz z pomocnikami szeroko rozwinął metodę nakłuwania ciała osoby podejrzanej o uprawianie czarów jako rzekomo potrzebne do odkrycia „diabelskiego piętna” na ciele „czarownicy”; w niektórych przypadkach, próbując dowieść czyjejś winy, używał wysuwane i chowane ostrza, które miały sprawić, że przekłute piętno nie krwawiło. Posługiwał się też metodą „pławienia” (ordalia).

Latem 1646 w Norfolk przyczynił się do skazania na śmierć 20 kobiet oskarżonych o czary, później działał w Ipswich, Aldeburgh, King’s Lynn i Stowmarket. Jego aktywność zmalała po potępieniu go przez duchownego Johna Gaule'a, który demaskował jego nieuczciwe metody uzyskiwania dowodów w opublikowanej przez siebie książce Wybrane opisy czarownic i czarodziejstwa, które poruszają ludzkie sumienie.

Zmarł na gruźlicę w swoim domu i został pochowany w wiosce Mistley.

Przypisy

Bibliografia Malcolm Gaskill, Witchfinders: A Seventeenth-Century English Tragedy, Harvard University Press, 2007. Nigel Cawthorne, Wiedźmy i czarownice. Historia prześladowań, Bellona, Warszawa 2004. Wallace Notestein, History of Witchcraft in England from 1558 to 1718, Kessinger Publishing, 2003.

Kategoria:Anglicy Kategoria:Procesy o czary Kategoria:Urodzeni w XVII wieku Kategoria:Zmarli w 1647