Julian Lwowicz Zwieriew (ros. Юлиан Львович Зверев, ur. w Petersburgu, zm. 7 września 1938) – funkcjonariusz radzieckich służb specjalnych, starszy major bezpieczeństwa państwowego, ludowy komisarz spraw wewnętrznych Turkmeńskiej SRR (1934–1937).

Życiorys Syn ślusarza, 1912–1917 członek partii eserowskiej, 1914 skończył seminarium nauczycielskie, od grudnia 1914 do maja 1917 służył w rosyjskiej armii, od grudnia 1917 członek SDPRR(b). Od grudnia 1917 do marca 1918 przewodniczący komisji śledczej 5 Armii w Dwinsku (Dyneburgu), od marca do czerwca 1918 dowódca 1 sotni peterhofskiego pułku konnego, od lipca 1918 do maja 1919 komendant ochrony rewolucyjnej i szef milicji rejonu piotrogrodzkiego, od maja 1919 do lutego 1920 dowódca piotrogrodzkiego konnego oddziału partyzanckiego, od lutego do czerwca 1920 pełnomocnik specjalny oddziałów partyzanckich sztabu Kijowskiego Okręgu Wojskowego, potem dowódca samodzielnej brygady kawaleryjskiej Służby Wewnętrznej w Połtawie.