Opylak długonosy (Larinus sturnus) – gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowcowatych i podrodziny Lixinae. Zamieszkuje Europę, Afrykę Północną oraz zachodnią i środkową część palearktycznej Azji. Żeruje na astrowatych.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1783 roku przez Johanna Gottlieba Schallera pod nazwą Curculio sturnus.
Morfologia thumb|220px|left|Imago, widok z boku thumb|220px|left|Imago, widok od spodu Chrząszcz o ciele długości od 7 do 13 mm, stosunkowo szerokim. Ubarwienie ma czarne z częściowo brunatnymi czułkami. Oskórek jest żółtawo opylony i porośnięty owłosieniem, miejscami zagęszczonym w łatki.
Ryjek jest gruby, o niezbiegających się ku przodowi bokach, w widoku bocznym zakrzywiony i na całej długości jednakowo wysoki, u samca tak długi jak przedplecze, u samicy zaś półtorakrotnie od niego dłuższy. U samicy powierzchnię ma bardziej lśniącą, u samca, wskutek gęściejszego punktowania, niemal matową. W nasadowej części ryjka zwykle obecne jest bardzo cienkie żeberko wzdłuż środka wierzchu.