W latach 1957–1960 był doradcą naukowym ds. Elektrotechniki Samochodowej w FSC w Starachowicach. W latach 1960–1971 brał czynny udział w pracach Rady Naukowej ds. Komunikacji przy Prezydium Rady Narodowej m. Łodzi. W latach 1970–1972 był doradcą naukowym Zakładów Elektrotechnicznych „Warel” w Warszawie. Od 1978 roku był członkiem Rady Naukowej przy Wyższej Oficerskiej Szkole Samochodowej im. gen. W. Waszkiewicza w Pile, od 1980 roku był członkiem Rady Naukowej Instytutu Elektroenergetyki Politechniki Częstochowskiej. W latach 1975–1980 był członkiem Sekcji Problemów Elektrotechniki i Elektroniki Rady Naukowej Przemysłowego Instytutu Motoryzacji w Warszawie. 1 października 1987 roku przeszedł na emeryturę.
Działalność naukowa Pomykalskiego koncentrowała się na elektrotechnice samochodowej i pomiarach wielkości nieelektrycznych metodami elektrycznymi. Był promotorem 15 prac doktorskich, recenzował 6 prac habilitacyjnych i 16 prac doktorskich. Był powoływany na członka różnych instytucji naukowych i Rad naukowych. Był kierownikiem kilkunastu prac naukowo-badawczych wykonywanych na zlecenie przemysłu, np. urządzenia pomiarowo-kontrolne do badania kierunkowskazów czy badania prądnic i rozruszników samochodowych. Był autorem i współautorem 32 artykułów i referatów opublikowanych i wygłoszonych na różnych konferencjach naukowych.