W walce rewanżowej, która odbyła się 8 czerwca tego roku w Nowym Jorku, Griffith zwyciężył niejednogłośnie na punkty i odzyskał tytuł mistrzowski.
Po utracie mistrzostwa Rodríguez stoczył pięć zwycięskich pojedynków pięściarskich, w tym pokonał przez techniczny nokaut Denny'ego Moyera i dwukrotnie wygrał z Wilbertem McClure, a 12 czerwca 1964 w Las Vegas po raz czwarty, a trzeci raz o mistrzostwo świata, zmierzył się z Emile'em Griffithem. Griffith ponownie zwyciężył niejednogłośnie na punkty. Następnie Rodríguez wygrał 15 kolejnych walk, walcząc głównie w wadze średniej, w tym dwukrotnie pokonał Rubina „Hurricane” Cartera w 1965. Gdy Griffith zrezygnował z tytułu mistrzowskiego w wadze półśredniej, Rodríguez stoczył walkę eliminacyjną do pojedynku o mistrzostwo świata, ale przegrał przed czasem z Curtisem Cokesem (który został mistrzem po pokonaniu Manuela Gonzaleza).
Rodríguez skoncentrował się później na walkach w kategorii średniej. Wygrał kolejnych 15 walk, w tym dwukrotnie z Bennie Briscoe w 1967. W 1968 pokonał go Vicente Rondón, ale Rodríguez wygrał z nim w rewanżu w tym samym roku. 22 listopada 1969 w Rzymie spróbował odebrać tytuł mistrza świata w wadze średniej Nino Benvenutiemu, lecz został znokautowany w 11. rundzie.