Jan Kornaus (ur. 23 lutego 1890 w Zaczarniu, zm. 31 lipca 1943) – pułkownik dyplomowany piechoty Polskich Sił Zbrojnych, doktor filozofii.
Życiorys Urodził się 23 lutego 1890 w Zaczarniu, w ówczesnym powiecie tarnowskim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Michała. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach cesarskiej i królewskiej Armii. Jego oddziałem macierzystym był 2 Bośniacko-Hercegowiński Pułk Piechoty. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1916 w korpusie oficerów rezerwy piechoty.
7 lipca 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego z byłej armii austro-węgierskiej z zatwierdzeniem posiadanego stopnia porucznika ze starszeństwem z 1 maja 1918, zaliczony do I Rezerwy armii z jednoczesnym powołaniem do służby czynnej na czas wojny i przydzielony do 20 Pułku PiechotyDz. Rozk. Wojsk. Nr 77 z 16 lipca 1919, poz. 2490, 2515..