W marcu 1929 został przeniesiony macierzyście do kadry oficerów piechoty z równoczesnym przeniesieniem służbowym do Powiatowej Komendy Uzupełnień Sosnowiec na stanowisko pełniącego obowiązki kierownika referatu I. W grudniu 1929 został przeniesiony do Dowództwa 20 Dywizji Piechoty w Baranowiczach na stanowisko szefa sztabu. W grudniu 1932 otrzymał przydział do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr IV w Łodzi na stanowisko szefa Wydziału Mobilizacji i Uzupełnień. 1 stycznia 1936 został wyznaczony na stanowisko szefa Wydziału Administracji Rezerw Oddziału I Sztabu Głównego w WarszawieRegina Czarnecka, Oddział I Sztabu Głównego (Generalnego) w latach 1921–1939. Dzieje twórcy zespołu akt i przegląd zawartości inwentarza, Biuletyn Wojskowej Służby Archiwalnej Nr 20 z 1997.. Równocześnie został awansowany na podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1936 i 1. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Na tym stanowisku pozostawał do końca sierpnia 1939. W czasie kampanii wrześniowej 1939 pełnił służbę na stanowisku szefa Wydziału Administracji Rezerw Oddziału I Sztabu Naczelnego Wodza. W 1942 pełnił służbę w dowództwie 2 Korpusu Strzelców na stanowisku kwatermistrza. Następnie pełnił służbę w Dowództwie Jednostek Wojska na Środkowym Wschodzie. Zmarł 31 lipca 1943. Pochowany na brytyjskim cmentarzu wojennym (ang.