Powstanie w Sarawaku – konflikt zbrojny toczący się w latach 1962–1990 między siłami bezpieczeństwa Malezji a partyzantami z grup Ludowych Sił Partyzantów Sarawaku i Ludowej Armii Północnego Kalimantanu.
Podobnie, jak wcześniejsze powstanie malajskie (1948–1960), powstańcy byli głównie Chińczykami, przeciwnymi kolonialnym rządom Wielkiej Brytanii, a następnie przyłączeniu Sarawaku do nowo utworzonej Federacji Malezji. Rebelia została wywołana wybuchem powstania w Brunei, sprowokowanego przez lewicową Partię Ludową, przeciwną uczestnictwu Brunei w Federacji MalezjiFowler, Will (2006). Britain’s Secret War: The Indonesian Confrontation 1962-66. London: Osprey Publishing. s. 11, 41. .. Do 1965 roku partyzanci byli wspierani przez rząd Sukarno z Indonezji, który prowadził politykę konfrontacji indonezyjsko-malezyjskiej. Jednak po zakończeniu konfrontacji, indonezyjskie siły zbrojne rozpoczęły współpracę z rządem Malezji przeciwko dotychczasowym sprzymierzeńcom z ruchu rebelianckiego. Rebelia zakończyła się podpisaniem porozumienia pokojowego w dniu 17 października 1990 rokuHara, Fujiol (grudzień 2005). „The North Kalimantan Communist Party and the People’s Republic of China”.