Wasilij Gieorgijewicz Łomonosow (ros. Василий Георгиевич Ломоносов, ur. 1896 we wsi Radolicy w guberni petersburskiej, zm. 20 października 1939) – funkcjonariusz radzieckich służb specjalnych, major bezpieczeństwa państwowego.
Życiorys W 1911 skończył szkołę w Petersburgu, pracował w fabryce elektromechanicznej w Mikołajowie, od sierpnia 1916 do września 1917 służył w rosyjskiej armii. Od sierpnia 1918 do maja 1921 w Armii Czerwonej, od lipca 1919 członek WKP(b), od sierpnia 1919 do lutego 1920 sekretarz komisariatu wojskowego 471 pułku pogranicznego, brał udział w walkach z Finami i wojnie z Polską, w maju 1921 przewodniczący dywizyjnego komitetu ds. walki z dezercją i komisarz sztabu 4 Dywizji Piechoty, od maja 1921 w organach Czeki, od sierpnia 1921 do stycznia 1922 szef agentury Wydziału Specjalnego Czeki 4 Dywizji Piechoty, od stycznia 1922 do lutego 1923 pomocnik szefa Wydziału Specjalnego Czeki/GPU tej dywizji, od lutego do sierpnia 1923 szef Wydziału Specjalnego GPU 7 Samarskiej Dywizji Kawalerii, od sierpnia 1923 do 1 sierpnia 1924 szef Wydziału Specjalnego OGPU Mińskiej Dywizji Piechoty, od 6 września 1924 do 16 kwietnia 1926 szef Wydziału Specjalnego OGPU 29 Dywizji im. Fińskiego Proletariatu.