Od 4 września 1939 do 27 lutego 1941 pomocnik szefa Sekcji Śledczej Głównego Zarządu Bezpieczeństwa Państwowego, jednocześnie od 15 marca do 17 czerwca 1940 naczelnik Grupy Operacyjnej NKWD na terytorium Finlandii zagarniętym przez ZSRR podczas wojny zimowej, od 30 kwietnia do 20 sierpnia 1941 pomocnik szefa Wydziału 1 Sekcji Śledczej NKGB ZSRR, od 20 sierpnia do 28 grudnia 1941 szef ochrony NKWD odcinka Strefy Obrony Moskwy, od 28 grudnia 1941 do 29 kwietnia 1942 szef Wydziału Specjalnego Obozu Specjalnego NKWD w Griazowcu w obwodzie wołogodzkim, 27 kwietnia 1942 awansowany na majora bezpieczeństwa państwowego. Od 28 kwietnia do maja 1942 zastępca szefa Zarządu Wojsk NKWD Ochrony Tyłów Frontu Krymskiego, od maja do grudnia 1942 zastępca szefa Zarządu Wojsk NKWD Ochrony Tyłów Frontu Północno-Kaukaskiego i Zakaukaskiego, od 13 lutego do 7 maja 1943 pomocnik szefa Zarządu 2 NKWD ZSRR ds. śledczych, 14 lutego 1943 awansowany na pułkownika bezpieczeństwa państwowego. Od 7 maja 1943 do 13 marca 1946 ludowy komisarz/minister spraw wewnętrznych Karelo-Fińskiej SRR, 14 grudnia 1944 mianowany komisarzem bezpieczeństwa państwowego, a 9 lipca 1945 generałem majorem.