Mark Leontjewicz Miczurin-Rawier (ros. Марк Леонтьевич Мичурин-Равер, ur. w Rostowie nad Donem, zm. ?) – funkcjonariusz radzieckich służb specjalnych, generał major.
Życiorys Urodzony w rodzinie żydowskiego krawca, w 1910 skończył szkołę miejską w Kijowie, później był uczniem aptekarza i kurierem kancelarii, od grudnia 1917 do kwietnia 1918 żołnierz Czerwonej Gwardii obwodowego komitetu rewolucyjnego w Rostowie nad Donem, w kwietniu 1918 zmobilizowany do białogwardyjskiego pułku piechoty we wsi Chotunok k. Nowoczerkaska, zbiegł. Od grudnia 1918 do lutego 1919 w oddziale czerwonej partyzantki pod Kijowem, od 3 lutego 1919 funkcjonariusz kijowskiej gubernialnej Czeki, od listopada 1919 w WKP(b), od listopada 1919 do marca 1920 w Wydziale Specjalnym Czeki 9 Armii Frontu Południowego, od marca do listopada 1920 pomocnik szefa sekcji terskiej Czeki, od listopada 1920 do marca 1921 w Wydziale Specjalnym Czeki ochrony brzegowej Morza Czarnego i Azowskiego w Jałcie, od marca do czerwca 1921 pełnomocnik agentury Wydziału Specjalnego Krymskiej Czeki w Symferopolu i Sewastopolu.