Dokument zaczynał się od imienia aktualnie rządzącego cesarza, wraz z pełną tytulaturą, rokiem panowania, imieniem ojca i pełnionymi urzędami. Następnie dyplom podawał listę wszystkich jednostek objętych daną constitutione, w tym szczegółową listę ali jazdy i kohort piechoty, wraz z ich miejscem stacjonowania, numerami i nazwami, a często także tytułami honorowymi. Często edykty wystawiano hurtowo weteranom wszystkich jednostek stacjonujących na danym obszarze, dzięki czemu z jednego tylko dokumentu można odtworzyć rozlokowanie jednostek armii rzymskiej w danym okresie. Znane są jednak edykty obejmujące jedynie weteranów jednej jednostki, a nawet pojedynczych żołnierzy. Po liście jednostek następowała nazwa prowincji i nazwisko aktualnie rządzącego nią konsula lub pretora, będącego formalnie dowódcą jednostek rzymskich na danym terenie.
Po tym wstępie następowała formuła przyznania obywatelstwa wraz z wymaganiami, które spełnił obdarowany (na przykład „spełnił honestam missionem”, albo „odznaczył się męstwem w boju”). Treść tej formuły najbardziej zmieniała się na przestrzeni wieków.