Lata 70. W 1970 roku wystąpiła na Festiwalu w San Remo z piosenką „Re di cuori” wykonaną w parze z Nino Ferrerem, a w ramach Un disco per l’estate zaprezentowała piosenkę „Spero di svegliarmi presto”. W czerwcu wyszła za mąż za Piero Sugara, syna Ladislao Sugara, założyciela wytwórni noszącej jego nazwisko. Od tego momentu ograniczyła swą działalność piosenkarską; po „Viale Kennedy”, przedstawionej w konkursie Canzonissima powróciła w 1971 roku na Festiwal w San Remo z piosenką „Ninna nanna (cuore mio)”, wykonaną razem z zespołem Dik Dik. Urodziła syna, Filippo. W następnym roku wydała album Caterina Caselli, składający się z coverów takich artystów jak: Louis Armstrong, Bill Withers czy Harry Nilsson. Na Międzynarodowych Targach Muzyki Lekkiej (Mostra internazionale di musica leggera) w Wenecji zaprezentowała piosenkę „Le ali della gioventù”. W 1974 roku wydała album Primavera, odznaczający się wyrafinowanymi aranżacjami, ale chłodno przyjęty przez publiczność. W 1975 roku, po nagraniu piosenki „Una grande emozione” artystka oficjalnie wycofała się ze sceny muzycznej. Od tego momentu zajęła się wychowywaniem syna oraz produkcją muzyczną w założonej przez siebie w 1977 roku wytwórni Ascolto. Nagrała kilka piosenek w duetach: „L’Erminia teimp adree” (z Pierangelo Bertolim), czy „Falò” (z Dario Baldan Bembo).