Pawieł Iwanowicz Zyrianow (; ur. we wsi Głuchowskoje w obwodzie semipałatyńskim, zm. 3 stycznia 1992 w Moskwie) – funkcjonariusz radzieckich służb specjalnych, generał pułkownik, członek Kolegium KGB ZSRR (1959–1972).
Życiorys Z pochodzenia Rosjanin. W 1917 skończył szkołę w Semipałatyńsku, pracował jako robotnik rolny, w latach 1923-1924 był organizatorem gminnej organizacji komsomolskiej, od września 1924 do września 1927 odbywał służbę w Armii Czerwonej jako kursant szkoły piechoty w Omsku. Od marca 1927 członek partii komunistycznej, od września 1929 dowódca plutonu wojsk OGPU w Nowosybirsku, od czerwca 1932 pomocnik szefa sztabu pułku OGPU, od stycznia 1933 naczelnik szkoły pułkowej wojsk OGPU, od maja 1934 do września 1937 studiował w Akademii Wojskowej im. Frunzego w Moskwie, od 1936 kapitan, od 27 września 1937 major wojsk NKWD. Od 3 października 1937 do 16 grudnia 1939 dowodził 69 oddziałem pogranicznym NKWD w Okręgu Nadmorskim, 31 maja 1939 awansowany na pułkownika, od 16 grudnia 1939 do stycznia 1940 szef sztabu wojsk pogranicznych NKWD Okręgu Nadmorskiego, od stycznia 1942 do maja 1952 naczelnik wojsk pogranicznych NKWD/MWD/MGB Okręgu Nadmorskiego, 3 lutego 1942 mianowany generałem-majorem.